همانطور که حتما تاکنون شنیده اید فیلم "جدایی نادر از سیمین" برنده جایزه بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان گلدن گلوب شد، این جایزه پس از اسکار مهمترین جایزه سینمایی آمریکا است.
اگرچه بسیاری از ایرانیان پس از انتشار خبر خوشحال شدند ولی من انتظار شنیدن چنین خبری را داشتم، چرا که این فیلم طبق اظهارنظر منتقدان سینمایی و گفته های کسانی که آن را دیده اند جذابیت های هنری بسیار زیادی دارد و فیلمی کم نقص با فیلمنامه ای قوی است. اما این تنها دلیل من برای پیش بینی برنده شدن این فیلم در این جشنواره و دیگر جشنواره های غربی نیست؛ مهمترین دلیل من برای این پیش بینی حمایت های بسیار زیاد و غیر عادی انگلیسی ها (BBC) از همان روزهای اول اکران از این فیلم ساخته اصغر فرهادی است. گویا این فیلم موضوعی دارد که بسیار مورد پسند و استقبال انگلیسی ها و غربی ها واقع شده است.
شاید گمان کنید خیلی با بدبینی به قضیه نگاه می کنم، ولی اگر شما هم عینک بدبینی و هم عینک خوش بینی خود را بردارید و کمی به اوضاع ایران و جهان بنگرید خواهید دید که جهان غرب تمام ابزارها و نیروی خود را بر علیه ایران به کار بسته است به گونه ای که شاید در طول تاریخ بی سابقه باشد؛ تا جایی که حتی سعی دارند در آمارهای بین المللی مانند آمارهای بانک جهانی و صندوق بین المللی پول دست ببرند تا اوضاع ایران را بد نشان دهند و از نظر روانی در داخل کشور، و تبلیغاتی در سطح بین الملل به ایران ضربه بزنند.
در بعد هنری و سینمایی هم تا کنون بیشتر فیلم هایی از ایران در جشنواره های غربی جایزه گرفته اند که تصویری سیاه از ایران را نشان داده اند؛ فیلم هایی که در آنها مردم ایران را مردمی فقیر و با فاصله زیاد از پیشرفت های جهان نشان می دادند. خوشبختانه در عصر ارتباطات اینگونه سیاه نمایی ها و نشان دادن چنین تصاویر خلاف واقع از ایران به مردم دنیا دیگر جایی ندارد ولی در شرایط امروز همچنان غربی ها علاقه مندند تا باز هم با این روش یعنی اهدای جایزه به فیلمی ایرانی که تصویری سیاه از ایران را نشان دهد وضع زندگی در ایران را آشفته نشان دهند.
شاید نکته مورد توجه انگلیسی ها و آمریکایی ها همان موضوع اصلی این فیلم باشد یعنی جدایی، جدایی نادر از سیمین، یعنی سستی پیوندهای خانواده در ایران، شاید به همین دلیل شیفته ی این فیلم شده اند تا پدیده ای را که از مشکلات اساسی جهان غرب است (سستی بنیان خانواده) به ایران نسبت دهند، با مطرح کردن فیلمی که نه تنها موضوع آن جدایی است که حتی اسم آن هم جدایی نادر از سیمین است.
نکته منفی دیگر که در این فیلم وجود دارد خشونت نادر (پیمان معادی) علیه یک زن ،که به عنوان خدمتکار استخدام کرده، است که در ذهن بیننده ی غربی تصویری از خشونت مردان علیه زنان در جامعه ی ایران می باشد؛ دیگر نیازی نیست کشورهای غربی برای محکوم کردن ایران به نقض حقوق بشر به خصوص نقض حقوق زنان تلاش کنند، کافی است تنها یک چنین فیلم هایی که ساخته ی کارگردانان ایرانی است را در سینماهای خود نمایش دهند؛ بعد هم می گویند که ببینید این ها را خودشان ساخته اند.
نکته ی جالب اینکه همه ی رسانه های فارسی زبان غربی که با پول های غربی ها بر ضد مردم ایران فعالیت می کنند بدون استثناء از این فیلم حمایت کرده اند. همانهایی که هیچ کدام از پیشرفت های ایران را در زمینه های علمی هنری نظامی و اقتصادی حتی بازتاب نمی دهند و تنها به گفتن خبرهای بد در این زمینه ها اکتفا می کنند ساعات زیادی از برنامه های خود را به این فیلم اختصاص داده اند.
